Με τον όρο ψηφιακό γραμματισμό (ITC literacy) περιγράφεται  η γνώση του τί είναι τεχνολογία, πώς δουλεύει, τι σκοπούς εξυπηρετεί ώστε να προάγεται η μάθηση, η παραγωγικότητα και η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών. Επίσης, ο ψηφιακός γραμματισμός συμπεριλαμβάνει την ανάπτυξη ικανοτήτων χρήσης της ψηφιακής τεχνολογίας, εργαλείων επικοινωνιών και δικτύων, για να προσεγγίζουμε, να διαχειριζόμαστε, να ολοκληρώνουμε, να αξιολογούμε και να δημιουργούμε πληροφορίες έτσι ώστε να λειτουργούμε στην κοινωνία της πληροφορίας. Ακόμη με τον όρο ψηφιακός γραμματισμός εννοούμε την ικανότητα οργάνωσης, κατανόησης, αξιολόγησης και ανάλυσης πληροφοριών και κατασκευής νοημάτων μέσω της χρήσης ψηφιακής τεχνολογίας  καθώς και τις κοινωνικά τοποθετημένες πρακτικές που υποστηρίζονται από δεξιότητες, στρατηγικές και στάσεις που καθιστούν δυνατή την αναπαράσταση ή την κατανόηση ιδεών μέσω της χρήσης ψηφιακών εργαλείων.   Το τεχνολογικά εγγράμματο άτομο πρέπει να μπορεί να αντιλαμβάνεται τη φύση και τον ρόλο της τεχνολογίας, τον σχεδιασμό και τον έλεγχο των τεχνολογικών συστημάτων καθώς και να είναι ικανό να εκτιμά τα πλεονεκτήματα αλλά και τους κινδύνους που συνδέονται με την τεχνολογία. Ο τεχνολογικός γραμματισμός θεωρείται επιθυμητό προσόν για όλα τα άτομα, καθώς η αλματώδης ανάπτυξη και διάδοση των ΤΠΕ, ο τεράστιος όγκος και η πολλαπλότητα της διαθέσιμης σήμερα ψηφιακής πληροφορίας , σε συνδυασμό με την ταχύτατη παραγωγή νέας γνώσης καθιστούν τον ψηφιακό γραμματισμό γνωστικο-μαθησιακό αντικείμενο αντίστοιχης σπουδαιότητας με τον γλωσσικό γραμματισμό.

Στις μέρες μας, πολλοί είναι αυτοί οι οποίοι θεωρούν ότι ο ψηφιακός γραμματισμός αφορά

στις βασικές δεξιότητες χρήσης ενός υπολογιστή. Ο ψηφιακός γραμματισμός, όμως, είναι

πολλά περισσότερα. Από τους πρώτους που προσπάθησαν να ορίσουν τον ψηφιακό

γραμματισμό ήταν ο Gilster (1997), ο οποίος αναφέρει ότι ο ψηφιακός γραμματισμός είναι η

ικανότητα κατανόησης και χρήσης πολλαπλών μορφών πληροφορίας η οποία αναζητείται

μέσα σε ένα ευρύ σύνολο πηγών και οι οποίες παρουσιάζονται μέσω ηλεκτρονικού

υπολογιστή. O Gilster υποστηρίζει ότι ο ψηφιακός γραμματισμός είναι κάτι περισσότερο

από το να ξέρει κάποιος να διαβάζει την πληροφορία. Περιλαμβάνει δεξιότητες αναζήτησης

της πληροφορίας, την κατανόηση όσων διαβάζει αλλά και την ικανότητα του να μπορεί

κάποιος να χρησιμοποιήσει την πληροφορία στη ζωή του. Στην ουσία θεωρεί ότι το

βασικότερο στοιχείο του ψηφιακού γραμματισμού είναι η κριτική σκέψη και όχι τόσο οι

τεχνικές δεξιότητες, ενώ δίνει έμφαση στην κριτική αναζήτηση και εκτίμηση της

πληροφορίας στο διαδίκτυο και όχι τόσο στους τρόπους με τους οποίους υπάρχει πρόσβαση

στην πληροφορία αυτή (οπ. αναφ. στο Martin, 2009)

Ο ψηφιακός γραμματισμός επιλύει προβλήματα κοινωνικής ανισότητας.